Elix

Jongens jongens jongens toch. Wat heb ik de afgelopen week toch in een scheur gelegen. Ik heb gelachen als een gek, maar tegelijkertijd kreeg ik het warm van de plaatsvervangende schaamte. En dat allemaal door de politicus Hilbrand Nawijn.

Nou ja, politicus… Z’n carrière lijkt de beste tijd wel te hebben gehad. Nadat hij voor de LPF minister van Vreemdelingenzaken en Integratie onder Balkenende 1 is geweest, richtte de gevulde kikker z’n eigen partij maar op: Partij voor Nederland. En nu? Nu is hij fractievoorzitter van de lijst Hilbrand Nawijn in de gemeente Zoetermeer. Het kan hard gaan.

Echt veel aandacht krijg je dan ook niet en daar heeft meneer wat op gevonden. Het begon met een wanhoopsactie om deel te nemen aan het programma ‘So you wanna be a pop star?’ waarin ‘bekende Nederlanders’ een poging doen om in de voeten van een popster te staan. Van de week zag ik Hilbrand helemaal op z’n plaat gaan met het nummer ‘Kom van dat dak af‘. Het is de tekst die elke Nederlander kent, maar het ex-Tweede Kamer lid presteert het om glansrijk de mist in te gaan en raffelt het nummer volledig tegen de maat in af met een zelf verzonnen hersenspinsel. Wat een dijenkletser!

Een paar dagen later zie ik dezelfde plofkop bij Jensen op de bank zitten en vol trots over zijn misser vertellen. Zelfkennis is een begrip dat ‘m in Staphorst niet bijgebracht is. Maar de echte knaller kwam ik vandaag in de slechtste krant van Nederland tegen, namelijk de Telegraaf. Mijn hart sloeg drie keer over toen ik de onderstaande advertentie zag van een haartransplantatie. Ik citeer: “Haartransplantatie. De mooiste investering in mezelf! En m’n haar blijft langer zitten dan het kabinet!”

Lachen, gieren, brullen natuurlijk, maar let wel; we hebben het hier over een man die toch een aardige functie in de regering had. Geen van de straat geplukt tjappie ofzo. Hoe triest is dit… een man die in een week of twee tijd z’n reputatie helemaal naar de tering helpt. Hulde! Je moet het maar kunnen…

Vandaag waait er een gematigd briesje uit het zuid-westen. Als dat het geval is in Utrecht, dan is het er kut vertoeven.

Ten westen van m’n crib staat namelijk de Douwe Egberts fabriek. Die rakkers daar malen en fikken al die koffiebonen en daar komt een vies luchtje bij vrij, namelijk koffielucht!

De geur van koffie is niet eens zo heel erg ranzig, maar voor mij is het inmiddels smeriger dan klamme kak. Want elke keer als de wind uit de windrichting van vandaag komt, word ik gewekt door die ranzige kut lucht! De hele dag ruikt heel de wijk Zuilen en mijn hele fakking huis naar deze koffiebagger. Bah!

Het zal jullie niet ontgaan zijn. De PlayStation 3 is gelaunched afgelopen week. Dat werd natuurlijk gevierd met de nodige bombarie en drank. De beste plaats was Amsterdam. Hotel Arena, de perfecte plek voor een feestje van Power Unlimited, Gamekings, het befaamde Powerweb en een shitload aan lezers en gasten die zo snel mogelijk een PS3 wilde scoren. Het ANP sprak van de officiële launchparty, terwijl dat het natuurlijk niet was.

Sony had namelijk Mediamarkt ingeschakeld om in de Mediamarkt in Rotterdam het echte, officiële feestje te houden. Vandaar dat SBS 6 met Hart van Nederland daar graag een reportage van wilde maken. Maar niet zonder de mening van experts. Dus reisde een kleine afvaardiging naar Amsterdam en vroeg de mening van ondergetekende. Dat ging niet gek. Eerlijk vertelde ik waarom de PS3 speciaal is, waarom hij zo duur is en waarom de eerste generatie games nog lang niet alles uit de diepe PS3 kan haalt.

Maar wat denk je? Wat doen die baklappen van HvN? Die gasten maken een reportage van de Mediamarkt party en gaan als reportage met een achterlijke gast mee die zegt waarom hij de PS3 het beste vindt. Ik citeer: “Ik vin de PlaayStationn drie gewoon veel beter als de Xbox driehonderd en zestig. Gewoon omdat de games veel beter zijn enzo. Het ziet er gewoon veul mooier uut.”

Je begrijpt dat ik het jammer vind dat ze mijn stukje niet gebruikt hebben. Niet alleen was ik dan een klein beetje cool omdat ik dan op tv was geweest, maar ook omdat er nu niets over de Blu Ray speler, de power en over de games wordt gezegd. Jammer. That is!

Gelukkig maakte ik mij slechts een aantal minuten druk. Want nadat ik door het programma via Telegraaf stijl op de hoogte gesteld werd van het feit dat er een olifant geboren was, er een hondje gebeten was door een grotere hond en dat er een chatvriendin van iemand vermist was, wist ik genoeg. Misschien is het wel beter zo…

Heb je dat wel eens? Dat je iets ziet en dat je denkt van: Maria Magdalena! Dat ken ik nog van vroegâh! Nou, dan moet je deze link maar even een flink pak slaag geven, want die site draait een beetje om dat hele thema. Hun slogan is dan ook: ‘Hee, I remember that!’ Wel zo gepast. Check ook deze oude tekenfilmpjes hyves, als je toch bezig bent.

Nu mijn prangende vraag aan jullie: waar hebben jullie de meest nostalgische gevoelens bij?

Ik ben momenteel een game van Sega voor de PSP aan het reviewen. Het is een origineel concept. Tijdens het spelen van het spel kun je namelijk switchen tussen 2D, 3D en een top-down view. Dit alles is nodig om de puzzels die je voorgeschoteld krijgt, op te lossen.

Danny is de man waar je mee speelt. Ooit was het een coole gast die om elke vinger een chick had, maar door zijn slaapgebrek takelt eigenlijk zijn hele leven af. En omdat hij zich maar blijft afvragen waarom ‘ie niet kan slapen, lukt het alleen maar slechter en slechter. Via hypnose van een vage professor moet Danny puzzeltjes oplossen en zo zal uiteindelijk z’n slapeloosheid opgelost worden. Of het helpt weet ik niet, maar de puzzels zijn breinbrekend en tering tietjes lastig. En wat ik wél weet, is dat de game tot nu toe erg goed is!

Omdat beelden zoveel meer zeggen dan woorden, check je natuurlijk het volgende filmpje:

Mensen irriteren is heerlijk. Geef toe, er gaat niets boven een uit de slof schietende gesprekspartner omdat jij je zo irritant gedraagd. Nee? Niet mee eens?

Anyway, ik kwam een website tegen die alle irritante gedragscodes netjes categoriseerd. Check hier die shit en schrik van de hoeveelheid manieren die er zijn om mensen het bloed onder de nagels vandaan te halen. Werk jij wel eens mensen op hun zenuwen?

Als je mijn familie van buitenaf ziet, dan kijk je tegen een beschaafd stel mensen aan. Echter, wanneer je ooit op een verjaardag bent geweest, weet je wel anders. Deze beschaafd ogende mensen veranderen in brullende aso’s die onder het vreten en zuipen over kakken en andere belangrijke zaken lullen.

Zo ging het ook vandaag. Dinsdag ben ik verjaard en dat moet natuurlijk gevierd worden en dat werd ‘t dus vandaag. Ouders, broer, zussen en aanhang waren allen van de partij en dan weet je hoe laat het is. Het is maar goed dat mijn ouders een vrijstaand huis hebben, want echt; het geluid wat die groep mensen maakt, gaat alle perken te buiten. Ondergetekende heeft daar trouwens een behoorlijk groot aandeel in.

Is dat erg? Nee, want we hebben weer gelachen, en daar gaat het om. Bovendien heb ik een dikke tas gekregen, van Dunlop. Tof, bedankt!

Wat is het toch heerlijk om te winnen. Er gaat toch maar niets boven een potje offline multiplayer. Dan beleef je de emoties van de tegenstander, die naast je zit, pas echt goed, zoals ik bij Barry net. Ik zit bij hem thuis achter zijn 46″ Pioneer HD-TV FIFA 07 op z’n Xbox 360 te spelen. Dat is genieten geblazen!

Niet voor Barry, die leert zichzelf elke tien seconden een nieuw scheldwoord aan. Logisch dat die jongen wat geïrriteerd raakt… Hij heeft net namelijk acht potjes op rij met één doelpunt verschil verloren. Van zijn uitvallen heb ik stiekem erg genoten. En weet je wat het lekkerste is? In de laatste minuut, met een man minder, de winnende maken door een blunder van je opponent. Wat is het toch heerlijk om te winnen!