Tuurlijk voelen mensen zich wel eens alleen. De behoefte om iets te knuffelen is dan ook niet wereldvreemd, maar hoe ver moet je gaan als je besluit om op de volgende advertentie die ik vandaag in Metro in een artikel las, in te gaan?
Check de tekst: “Voor €40,00 kun je drie uur lang knuffelen. Voor meer informatie, bel Marente Hupkes(0575 - 50 13 97) of kijk op www.marentehupkes.nl.”
Dames en heren. Ik wil even aan u voorstellen: de hoer van de Linnaeusstraat. Ze woont op nummer 28bis en ze doet haar bijnaam eer aan. Meerdere mannen hebben haar al gebruikt zoals het een echte hoer betaamt. Jongens die er niets van bakten en kerels die het kunstje volledig beheersen. Het maakt haar allemaal geen ene reet uit. Ze wordt van alle kanten betast en aangeraakt en ze geniet er met volle teugen van. Haar gevoelige snaar raken is niet heel erg moeilijk. Ze geeft zich namelijk volledig bloot en staat open voor alle soorten en maten. Ze doet gewoon haar job.
Niet alleen mannen, maar ook een enkele vrouw speelt maar al te graag met haar. Maar welk geslacht dan ook, ze pakken haar allen stevig bij haar tere halsje en glijden met hun vingertoppen van boven naar beneden en vice versa. Ze geniet er klaarblijkelijk van als haar glimmende huidje betast wordt. In het openbaar, met meerderen tegelijk, met verschillende stijlen: het maakt de hoer van nummer 28 niets uit… Ze doet gewoon haar job.
Klik hier voor een foto van de hoer. Geliefd en gebruikt door iedereen in huize 28bis.
Jongens jongens jongens toch. Wat heb ik de afgelopen week toch in een scheur gelegen. Ik heb gelachen als een gek, maar tegelijkertijd kreeg ik het warm van de plaatsvervangende schaamte. En dat allemaal door de politicus Hilbrand Nawijn.
Nou ja, politicus… Z’n carrière lijkt de beste tijd wel te hebben gehad. Nadat hij voor de LPF minister van Vreemdelingenzaken en Integratie onder Balkenende 1 is geweest, richtte de gevulde kikker z’n eigen partij maar op: Partij voor Nederland. En nu? Nu is hij fractievoorzitter van de lijst Hilbrand Nawijn in de gemeente Zoetermeer. Het kan hard gaan.
Echt veel aandacht krijg je dan ook niet en daar heeft meneer wat op gevonden. Het begon met een wanhoopsactie om deel te nemen aan het programma ‘So you wanna be a pop star?’ waarin ‘bekende Nederlanders’ een poging doen om in de voeten van een popster te staan. Van de week zag ik Hilbrand helemaal op z’n plaat gaan met het nummer ‘Kom van dat dak af‘. Het is de tekst die elke Nederlander kent, maar het ex-Tweede Kamer lid presteert het om glansrijk de mist in te gaan en raffelt het nummer volledig tegen de maat in af met een zelf verzonnen hersenspinsel. Wat een dijenkletser!
Een paar dagen later zie ik dezelfde plofkop bij Jensen op de bank zitten en vol trots over zijn misser vertellen. Zelfkennis is een begrip dat ‘m in Staphorst niet bijgebracht is. Maar de echte knaller kwam ik vandaag in de slechtste krant van Nederland tegen, namelijk de Telegraaf. Mijn hart sloeg drie keer over toen ik de onderstaande advertentie zag van een haartransplantatie. Ik citeer: “Haartransplantatie. De mooiste investering in mezelf! En m’n haar blijft langer zitten dan het kabinet!”
Lachen, gieren, brullen natuurlijk, maar let wel; we hebben het hier over een man die toch een aardige functie in de regering had. Geen van de straat geplukt tjappie ofzo. Hoe triest is dit… een man die in een week of twee tijd z’n reputatie helemaal naar de tering helpt. Hulde! Je moet het maar kunnen…
Vandaag waait er een gematigd briesje uit het zuid-westen. Als dat het geval is in Utrecht, dan is het er kut vertoeven.
Ten westen van m’n crib staat namelijk de Douwe Egberts fabriek. Die rakkers daar malen en fikken al die koffiebonen en daar komt een vies luchtje bij vrij, namelijk koffielucht!
De geur van koffie is niet eens zo heel erg ranzig, maar voor mij is het inmiddels smeriger dan klamme kak. Want elke keer als de wind uit de windrichting van vandaag komt, word ik gewekt door die ranzige kut lucht! De hele dag ruikt heel de wijk Zuilen en mijn hele fakking huis naar deze koffiebagger. Bah!
Heb je dat wel eens? Dat je iets ziet en dat je denkt van: Maria Magdalena! Dat ken ik nog van vroegâh! Nou, dan moet je deze link maar even een flink pak slaag geven, want die site draait een beetje om dat hele thema. Hun slogan is dan ook: ‘Hee, I remember that!’ Wel zo gepast. Check ook deze oude tekenfilmpjes hyves, als je toch bezig bent.
Nu mijn prangende vraag aan jullie: waar hebben jullie de meest nostalgische gevoelens bij?
Mensen irriteren is heerlijk. Geef toe, er gaat niets boven een uit de slof schietende gesprekspartner omdat jij je zo irritant gedraagd. Nee? Niet mee eens?
Anyway, ik kwam een website tegen die alle irritante gedragscodes netjes categoriseerd. Check hier die shit en schrik van de hoeveelheid manieren die er zijn om mensen het bloed onder de nagels vandaan te halen. Werk jij wel eens mensen op hun zenuwen?
Als je mijn familie van buitenaf ziet, dan kijk je tegen een beschaafd stel mensen aan. Echter, wanneer je ooit op een verjaardag bent geweest, weet je wel anders. Deze beschaafd ogende mensen veranderen in brullende aso’s die onder het vreten en zuipen over kakken en andere belangrijke zaken lullen.
Zo ging het ook vandaag. Dinsdag ben ik verjaard en dat moet natuurlijk gevierd worden en dat werd ‘t dus vandaag. Ouders, broer, zussen en aanhang waren allen van de partij en dan weet je hoe laat het is. Het is maar goed dat mijn ouders een vrijstaand huis hebben, want echt; het geluid wat die groep mensen maakt, gaat alle perken te buiten. Ondergetekende heeft daar trouwens een behoorlijk groot aandeel in.
Is dat erg? Nee, want we hebben weer gelachen, en daar gaat het om. Bovendien heb ik een dikke tas gekregen, van Dunlop. Tof, bedankt!
